Get Adobe Flash player

Archiwum

Ciekawe strony

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj15664
mod_vvisit_counterWczoraj26640
mod_vvisit_counterW tym tygodniu73888
mod_vvisit_counterW zeszłym tygodniu270551
mod_vvisit_counterW tym miesiącu418850
mod_vvisit_counterW zeszłym miesiącu975837
mod_vvisit_counterRazem44611690

Naszą witrynę przegląda teraz: 412 gości, 1 bots 
Your IP: 54.147.40.153
Today: Gru 12, 2017

Historia szkoły w Tarnowcu – zarys

Do 1919 r. na terenie Tarnowca nie było szkoły powszechnej.

Wcześniej dzieci z Tarnowca uczęszczały do szkoły w Zawadzie lub Tarnowie.

W 1919 r. mieszkańcy Tarnowca wystarali się o własną szkołę.

Nauka odbywała się w jednej izbie, najpierw u państwa Kociembów (obecnie Tarnowiec, ul. Nadbrzeżna 8), a później w domu u państwa Słowików (obecnie Tarnowiec , ul. Tarnowska 66). Do szkoły została przydzielona nauczycielka Salomeja Bernakiewiczówna.

Po raz pierwszy Szkoła w Tarnowcu figuruje w publikacji Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego pt: „Szkoły Powszechne Rzeczypospolitej Polskiej, w roku szkolnym 1925/26” stan z dnia 1 grudnia 1925 r.

Rok szkolny 1930/31 rozpoczął się już w nowym budynku szkolnym, co prawda nadal jednoizbowym, z mieszkaniem dla nauczyciela, ale własnym.

Podczas II wojny światowej szkoła dalej działała, jednakże brak dokładniejszych materiałów dotyczących jej funkcjonowania.

Nauka w latach okupacji hitlerowskiej przebiegała wg ściśle wyznaczonych przez okupanta reguł. Mimo niemieckiej jurysdykcji  Emilia Werchoń prowadziła tajne nauczanie na poziomie szkoły powszechnej, prawdopodobnie w domu państwa Cedziałłów, lecz miało ono charakter niezorganizowany i niesystematyczny.

1 września 1945 r. dzieci z Tarnowca rozpoczęły naukę w nowym roku szkolnym.

Budynek szkolny w czasie wojny nie ucierpiał i nadawał się do użytku. Gorzej przedstawiała się sprawa sprzętu szkolnego (mebli) jak i pomocy naukowych, w tym biblioteki, która uległa całkowitemu zniszczeniu.

Trudności te były przezwyciężane w miarę upływu czasu przy ofiarnej pomocy mieszkańców Tarnowca.

Nauczycielkami w tym okresie były Emilia Werchoń i Maria Gacek.

W owym czasie szkoła posiadała status szkoły niepełnej sześcioklasowej
i dlatego uczniowie kontynuowali naukę w szkołach zbiorczych w Tarnowie.

W 1948 r. podjęto decyzję o rozbudowie budynku szkolnego. Dobudowano piętro, które przeznaczono na mieszkania dla nauczycieli. Na parterze mieściły się dwie izby lekcyjne. W tym kształcie szkoła przetrwała aż do 1971 roku.

Stopniowo, z każdym nowym rokiem szkolnym wzrastała liczba zatrudnionych nauczycieli.

Naukę w tym okresie prowadzono w systemie trójzmianowym.
W dalszym ciągu brakowało podstawowych pomocy naukowych. By temu zaradzić organizowano różne akcje społeczne (występy artystyczne), na których zbierano pieniądze na pomoc szkole.

W pierwszych latach po wyzwoleniu szkoła stanowiła główny ośrodek życia kulturalnego. Organizowano również w niej kurs dla analfabetów, dożywianie dzieci czy zebrania różnych organizacji wiejskich.

Nowy rok szkolny 1958 przynosi liczne zmiany: pierwsza w historii rada pedagogiczna, usunięcie emblematów religijnych z sal lekcyjnych, uczniowie zaprzestają odmawiać modlitwę. Kierownikiem szkoły zostaje Edward Romanowski.

Systematycznie wzrasta liczba uczniów, toteż podjęto decyzję
w wynajęciu dodatkowych pomieszczeń Powiatowego Ośrodka Maszyn
w Tarnowcu.

Trudności w organizacji życia szkoły stwarzał brak pomieszczeń na pracownie, pomoce naukowe, bibliotekę i świetlicę oraz niedobory pomocy do fizyki, chemii, prac ręcznych czy niewielka liczba książek (580 sztuk).

Od 1961 r. powstają na terenie szkoły organizacje młodzieżowe: Samorząd Uczniowski, Szkolna Kasa Oszczędności oraz szkolne koło Polskiego Czerwonego Krzyża.

W następnym roku szkolnym rozpoczął działalność Komitet Rodzicielski.

W 1964 r. powstaje Społeczny Komitet Budowy Szkoły, który gromadzi środki materialne i finansowe na rozbudowę szkoły.

Wraz z ujęciem szkoły w Tarnowcu w planie szkół 8-klasowych podjęto decyzję o rozbudowie dotychczasowej placówki.

W 1967 roku szkolnym w szkole pracowało już 8 nauczycieli w pełnym wymiarze godzin, gdyż szkoła została przekształcona na ośmioklasową.

W szkole powstaje drużyna zuchowa oraz Szkolne Koło Turystyczno-Krajoznawcze. Również w otoczeniu szkoły zachodzą liczne zmiany, poprawiające jej estetykę.

Na początku 1969 r. obowiązki kierownika przejmuje nauczycielka Irena Wilisowska.

Od 1969/70 r. kierownikiem szkoły zostaje Władysław Szwaja. Nadal trwa rozbudowa budynku szkolnego.

Rok szkolny 1971/72 rozpoczęto w rozbudowanym i wyremontowanym budynku szkolnym. Szkoła dysponowała sześcioma salami lekcyjnymi, kancelarią, pokojem nauczycielskim, pomieszczeniami na pomoce naukowe do wychowania fizycznego, biblioteką, sklepikiem uczniowskim; w holu pomieszczeniem na audycje telewizyjne.

W czynie społecznym zbudowano boisko sportowe, zimą zamieniane na lodowisko.

Szkoła została dobrze wyposażona w pomoce naukowe.

Nadal brakuje jednak sali gimnastycznej, szatni, węzła sanitarnego, wodnego, centralnego ogrzewania, a także świetlicy i zaplecza kuchennego.

Od 1 września 1973 roku dyrektorem szkoły została mgr Anna Skoczylas.

Od 1973 r. przez  trzy lata w szkole była prowadzona klasa rolnicza.

By przeciwdziałać pojawiającym się problemom wychowawczym Uchwałą Rady Pedagogicznej powołano Komisję Wychowawców Klasowych.

Ważnym wydarzeniem w roku szkolnym 1973/74 było wprowadzenie nowej obrzędowości świeckiej w szkole: hasło rozpoczynające i kończące każdą lekcję, cotygodniowe apele, uroczyste pasowanie na ucznia oraz ślubowanie absolwentów.

W szkole nadal aktywnie działają organizacje młodzieżowe.

Od marca 1974 roku przy szkole rozpoczęło działalność ognisko przedszkolne, które objęło opieką dzieci sześcioletnie, przygotowując je do rozpoczęcia nauki
w klasie pierwszej. Początkowo zajęcia prowadzone były 6 godzin tygodniowo, później liczbę godzin zwiększono do 18-tu. Ognisko prowadzone było do momentu otwarcia w Tarnowcu przedszkola w roku 1980.

Lata 1984-1986 to nowy rozdział w historii szkoły – nowym dyrektorem została mgr Aleksandra Gładyś. W krótkim czasie z inicjatywy dyrektora, przy pomocy środowiska lokalnego przeprowadzono wiele prac poprawiających warunki pracy szkoły.

Mimo prac remontowych podjętych w szkole jej warunki techniczne były nie najlepsze, toteż dalsza rozbudowa szkoły stała się najważniejszym zadaniem dla nowego dyrektora – mgr Elżbiety Chrząszcz.

W latach 1989-1993 praca dydaktyczno-wychowawcza odbywała się
w uciążliwych warunkach,  w związku z prowadzoną rozbudową szkoły.

W 1990/91 we wszystkich klasach SP zmieniono programy nauczania, wprowadzono  naukę religii i języka angielskiego.

Powołano do życia Radę Szkoły jako organ społeczny, w którym pracowali rodzice, nauczyciele i uczniowie.

Budowę nowego segmentu szkolnego ukończono 14 stycznia 1993 roku
i uroczyście oddano go do użytku uczniom i nauczycielom.

Przystąpiono także do kapitalnego remontu starej części szkoły, który został ukończony we wrześniu 1993 r.

Trwały prace przy budowie sali sportowej, której oddanie nastąpiło w czerwcu 1994 r. wraz z przewiązką od strony południowej.

Po licznych staraniach w 1994 r. uruchomiono świetlicę szkolną, którą do dzisiaj prowadzi mgr Agata Sutkowska.

Nowy rok szkolny 1994/95 rozpoczęto w doskonale wyposażonym obiekcie.
W szkole uczyło się 264 uczniów w 12 oddziałach. Opiekę nad nimi sprawowało
18 nauczycieli oraz ks. proboszcz i katechetka.

Rok 1995 to wyjątkowy rok w historii szkoły w Tarnowcu, szkoła obchodziła Jubileusz 70-lecia swego istnienia. Z tej okazji postanowiono nadać szkole imię. Spośród wielu propozycji Rada Szkoły wybrała postać Jana Tarnowskiego.
14 października 1995 roku Wójt Gminy mgr inż. Krzysztof Madej dokonał aktu nadania szkole imienia.

W kwietniu1996 r. w szkole odbyło się spotkanie z byłą nauczycielką szkoły poetką i malarką mgr Józefą Frysztakową, która obchodziła jubileusz 75-lecia urodzin. Dyrektor szkoły ogłosiła w czasie uroczystości, iż od przyszłego roku zawsze w kwietniu odbywał się będzie Gminny Konkurs Poetycki im. Józefy Frysztakowej, który jest organizowany do dnia dzisiejszego.

W czerwcu 1996 r. rodzice przedstawili Radzie Szkoły propozycję ufundowania szkole sztandaru. Po zdobyciu funduszy w kwietniu 1997 r. nastąpiło uroczyste poświęcenie i przekazanie szkole sztandaru.

Rok szkolny 1999/2000 stanowi ważną cezurę w życiu szkoły  -  zostało utworzone gimnazjum, w którym nauka trwa  trzy lata. Od tej pory w budynku Szkoły Podstawowej w Tarnowcu funkcjonują dwie odrębne szkoły: podstawowa
i gimnazjum.

Ten stan rzeczy nie trwał długo. Wraz z dniem 1 września 2001 został powołany Zespół Szkół Publicznych w Tarnowcu, z jedynym dyrektorem (funkcję tę pełniła mgr Elżbieta Chrząszcz) i wspólnym gronem nauczycielskim.

Od roku szkolnego 2004/05 funkcję dyrektora szkoły pełni mgr Anna Chmura.

Dzisiejszy kształt szkoła w Tarnowcu uzyskała ostatecznie w 1994 roku. Po wielu latach oczekiwań ziściły się marzenia uczniów, nauczycieli i rodziców
o nowoczesnej szkole.


Naszą witrynę przegląda teraz 413 gości 
Twoje IP : 54.147.40.153 Host: ec2-54-147-40-153.compute-1.amazonaws.com

Używamy plików cookies, Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki - Wiecej na temat cookies.

Akceptuje pliki cookies z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information